کمیته بحران زندانیان سیاسی - رسم استبدادراباورکنید

رسم استبدادراباورکنید چهارشنبه 7 فروردین1387 20

نامه سرگشاده روزنامه نگاروفعال حقوق بشرامیرحسین موحدی

رسم استبدادراباور کنید

درتلخترین وتاریکترین روزگاربرای ملت ایران بعنوان مشتی ازخروارخطاب به ستمگران وفاجعه آفرینانی که دیگر درقربانگاههایشان نیزجائی باقی نمانده فریادمیزنم فریادی که درگوشه عافیت یا خارج ازکشورنیست فریادی که درزیر تیغ وداغ ودرفش برآمده تا به شمانشان دهد که ازاینهمه ستم وبیدادگری شما مرعوب نشده ایم ایستاده ایم وهمراه با همخوانان آزادی وعدالت تا دمیدن سحر تا برآمدن خورشید آزادی خواهیم ایستادیا به هزاران هزار شهدای پرفروغ خواهیم پیوست یا شمارابه تعظیم درمقابل حقیقت وادارخواهیم کرد.اگرچشم بسته وزنجیر برپا شهر به شهر بازداشتگاههای گاوصندوقی شما راگشتیم عقب ننشستیم اگر درزیر مخوفترین بازجوئیها سکته قلبی کردیم وبنابررسمی که دربدترین استبدادها سابقه ندارد بادستبند به تخت بیمارستان بسته شدیم باورکنید این ما نیستیم که باخته ایم واگرازتاریخ عبرت بگیرید باهرزخمی که بمازدید میخی برتابوت خودکوبیدید اگراموالمان راغارت کردید خانه هایمان راپامال چکمه های پلیدتان کردید درمعابر عمومی کتکمان زدیدوحتی دربیدادگاههایتان مارامهدورالدم خواندید اکنون دوباره ببینید که نترسیده ایم وقدمی عقب ننشسته ایم واگرامروز ازدرمان بیماریهایمان نیز محرومیم چندین پرونده مفتوحه رابالای سرمان نگهداشته اید یقین داشته باشیدکه ایستاده ایم وایستاده خواهیم مرداما ازلذت رسوا کردن شما چشم نمی پوشیم وحق اینرا هم نداریم آه مادرپیر فرزادکمانگروفرزند محمودصالحی را بادنیای نفرین آلودشما عوض کنیم اگر قبل ازهمه این ستمها کسی نبودیم وتنها بودیم اکنون هزاران هزار جوان ونوجوان مبارزی را درکنارخود داریم که ازما سبقت گرفته اند وامیدواریم قبل ازسقوط درسیاهچالی که صدام حسین فروغلتید توبه کنید وازپیشگاه ملت ستمدیده ایران تعذر خواهید.

واما هموطنان مهربان یقین داریم شما این بیدادها راباپوست وگوشت خود باورکرده ایدومزید اطلاع بعنوان فرزند کوچک شما وکمترین سرباز آزادی میهن به اطلاع میرسانم درحالیکه سالهاست باقراروثیقه بظاهر آزادم اما درنهایت تهدیدات ومحرومیتهابه من میگویند برادری خودرا باما ثابت کن تااجازه زندگی بتو بدهیم یعنی شرف ومیهن وخون شهدای آزادی رانادیده بگیر به جرمهای نکرده اعتراف کن علیه جوانان این مرزوبوم دست دردست مابگذار تاشاید بتو اجازه دهیم تحت درمان قرار بگیری لقمه نانی داشته باشی ودرچهاردیواری خود امان داشته باشی ومن اکنون درآستانه افشای جزئیات تیمهای جنایت وتجاوزو ستمگری قراردارم ودراین فاصله اگر خودم نیز زنده نماندم به شب پرستان اطمینان می دهم یارانمان به این حقایق دسترسی دارند وبزودی پرده های دیگری ازبیرحمی های شما عیان خواهدشد.

نوشته شده توسط اعضاودیدبانان حقوق بشر وروزنامه نگاران | لینک ثابت |