معمولا"براي اينكه بتوانم مشروعيت ومقبوليت رژيم درنزد عامه مردم را مورد ارزيابي قرار بدهم، سعي كرده ام تا برخلاف تمامي گرفتاريهاي شخصي وخانوادگي، وانزجاري كه ازعملكرد ومحتواي اين رژيم دارم درمراسمي از جنس راهپيمائيها، علل الخصوص راهپيمائي هائي از نوع 22 بهمن كه براي رژيم داراي اهميت استراتژيكي است، ومعمولا"از مدتها قبل براي برگزاري بگفته خودشان هرچه با شكوه تر برگزارشدنش اقدام ميكنند حضور يابم تا از نزديك شاهد حضور مردم (( حقيقي – يا ساختگي بودنش)) باشم. بهمين دليل وبا توجه به توضيح مختصري كه دادم، اين بار نيز صبح ساعت 9 صبح از خانه بيرون زدم تا باتفاق دو تن ديگر از همرزمان و فعالين مسئله راهپيمائي شكوهمند 22 بهمن رژيم را از نزديك شاهد باشيم.

مسيرهاي منتهي به خيابان شاهرضا، (( انقلاب فعلي)) از ميدان فردوسي بسمت غرب، وكليه مبادي هاي ورودي به خيابان آزادي رايا بسته بودند ويا با مقررات ويژه تردد مواجه بود. ناچارا"اتومبيل را در يكي از خيابانهاي فرعي قره ني (( فيشرآباد سابق)) پارك كرديم وراهي مسيراصلي يعني خيابان انقلاب شديم. درهميجا بايد بگويم از آن جمعيتي كه معمولا"صدا وسيماي دروغگوی جمهوري اسلامي تحويل مردم و بينندگان و شنوندگان خود ميدهد ابدا"خبري نبود. چرا كه اگر چنين باشد، يكي از نقاط بسيار مهم اين مسيرها همين ميدان فردوسي بسمت دانشگاه تهران وميدان آزادي است. كاملا" مشخص بود كه گروهاي اعزامي به اين راهپيمائي در تشكلهاي كارمندي و كارگري آنهم با چهرها و ظواهري كاملا" قابل تشخيص، و دانش آموزي سازماندهي شده بود كه بصورت كوپه اي و سازمان يافته از خيابانهاي فرعي و منتهي به خيابان اصلي (( يعني انقلاب و آزادي)) وارد شده وبسمت ميدان آزادي روانه ميشدند.

در طول مسيري كه در حركت بوديم ((حدفاصل بين ميدان فردوسي تا ميدان انقلاب)) بخوبي ميشد دريافت كه عده شركت كنندگان دراين مراسم نخ نما شده وبي رنگ عمدتا" شاگردان مدارس، و بخش ديگر نيز از خانواده پاسداران وشهدا وبسيجيان هستند كه درخيابان فخررازي و 12 فروردين و... با اتوبوس آورده شده بودند واز آنجا راهي عرصه راهپيمائي ميشدند. باجرات ميتوان گفت كه بيش از 90 درصد شركت كنندگان دراين راهپيمائي را شاگردان مدارس تهران وشهرهاي حاشيه اي چون اسلامشهر ورباط كريم و چه و چه تشكيل ميدادند. ما ناچار بوديم كه براي صحت فهم خودمان گاها" سئوالاتي را نيز با شركت كنندگان داشته باشيم. شخصا"درچند مرحله با ترفندي معلم مابانه به شاگردان نزديك ميشدم و آز آنها ميپرسيدم كه از كجا آمديد. ميگفتند از فلان مدرسه يا فلان دبيرستان. و بعنوان كسي كه در وزارت آموزش و پرورش داراي موقعيتي باشد، خطاب به آنها ميگفتم كه آيا مديرتان گفته است كه اگرشركت نكنيد چه ميشود واگر شركت كنيد چه خواهد شد؟ پاسخ شنيدني بود. هركس شركت كند نمره ورزش و دروس ديني را نمره خوب خواهد گرفت، واگر روشن شود كه كسي نيامده حتما"با نمره مردودي مواجه خواهد شد. البته اين موضوع يعني نمره مردودي را آنها بر زبان نمياوردند، ولي ميشد دربيان نظراتشان چنين تهديدي رابروشني استنباط نمود.

آري راهپيمائي شكوهمند 22 بهمن امسال را تجمعي 90 درصدي واجباري از جوانان ونوجوانان محصل برآورد نمود. اين مسئله ازآن جهت بايد مورد توجه قراربگيرد كه حتي مشروعيت نظام اسلامي ديگر دربين قاطبه كاركنان و كارمندان و كارگران ومعلمان وغيرو هم كه درسنوات گذشته بهردليلي حضورشان پررنگتر مينمود امسال چهره و جلوه اي كاملا"بي رنگ داشت وبهمين دليل هم در طول مسير بر خلاف ساليان گذشته از تعبيه صدها دوربين درجاي جاي خيابان انقلاب تا ميدان آزادي چيزي بچشم نميخورد واز ايستگاههاي صلواتي چاي وشربت وشيريني هم بصورت گذشته خبري نبود مهمتر اينكه از مجريان متملق و خود فروخته وچاپلوس هم چون ساليان گذشته خبري نبود وآن خيمه شب بازيهاي آن مردكان و زنكان چيزي بچشم نميخورد كه اين موضوع براي ما بسيار درخور تامل مينمود.

شايد كه نه ،، حتما" چنين خواهد بود كه امشب صدا وسيماي جمهوري اسلامي با اديت كردن و بازسازي مشتي فيلم از راهپيمائيهاي ساليان پيش بهمراه مشتي تصاوير ساختگي و دروغين را تحويل بينندگان خود بدهد كه حكايت از موج حضورمردم در راهپيمائي امروز باشد. اما بايد بگويم، وشايد خبرنگاران داخلي و خارجي باشرفي كه دراين مراسم بودند و بسياري از صحنه ها را بتصوير كشيدند نيز اذعان نمايند كه: با تمامي ترفندها وحقه بازيها وامكاناتي كه رژيم براي اين راهپيمائي، وتمامي وعده ووعيد هائي كه داده بود بجز يك مشت بچه هاي دبستاني و دبيرستاني، و مشتي از ماموران بنيادهاي ونهادهاي مختلف رژيم وبخشي از خانواده شهدا وپاسداران وبسيجيان، ((آنهم باز نه همه)) هيچ جلوه اي قابل توجهي از حضور مردم و شهروندان تهراني بچشم نميخورد، واين رويگرداني بزرگ مردم از حكومت اسلامي رابايد بفال نيك گرفته و بر آن ارج بنهيم.