آنچه بارها و بارها توسط تشکلات انتفاعي و غيرانتفاعي حقوق بشري در طي سه دهه زيست حکومت جمهوري اسلامي مورد نگراني و اعتراض قرار گرفته است، توسعه و توانمند شدن دستگاه امنيتي سرکوبگر مي باشد و در اين راستا نيز از موضوع گسترش بازداشتگاههاي مخفي به سادگي نبايد گذشت.قتلهاي رخ داده در زندانها و بازداشتگاههاي مخفي و علني توسط نيروهاي امنيتي و انتظامي آنقدر از کميت برخوردار است که جمع آوري آن نيز خود تلاشي بي وقفه نياز دارد . پس از قتل زهرا کاظمي ، ولي الله فيض مهدوي ، اکبر محمدي ، دکتر زهرا بني يعقوب ، قتلهاي متعدد در طرح به اصطلاح امنيت اجتماعي امروز خبر قتلي ديگر توسط دستگاه سرکوب جامعه ايران را ملتهب و معترض نموده است.ابراهيم لطف الهي دانشجوي فعال کرد، جواني گمنام بود که در سايه تبعيض قومي و انفعال رسانه ها و فقدان ديده باني اجتماع توسط نهادهاي مدني و تقويت دستگاه شکنجه و سرکوب جان خود را در به صدا درآوردن دوباره زنگ بيداري ديده بانان و رسانه هاي منفعل گشته از دست داد. اين دانشجو در حالي تحت شکنجه در اداره اطلاعات سنندج به قتل رسيد که از کمترين حقوق انساني خود نيز برخوردار نبوده است.