سه شنبه، 18 دی ماه 1386 برابر با 2008 Tuesday 08 January

مثله کنندگانی از جنس تیمور و چنگیز

منصور امان

جمهوری اسلامی با قطع دست و پای 5 نفر، اقتدار خود را به رُخ مردم سیستان و بلوچستان کشید. مدیرکل دادگستری اُستان، در همین رابطه به صراحت تاکید کرد که هدف از مُثله کردن قُربانیان، "تنبیه و عبرت سایر مُجرمین" بوده است.

حُجت الاسلام ابراهیم نکونام که با حُکم ویژه آقای شاهرودی، مامور برپا کردن دادگاه های صحرایی در سیستان و بلوچستان گردیده است، اتهام این افراد را "مُحاربه و فساد فی الارض" عُنوان کرد؛ عُنوانی شناخته شُده که جمهوری اسلامی به معمول در مورد مُخالفان و مُعترضان محکوم شُده به مرگ به کار می برد.

48 ساعت پیش تر، آقای نکونام به بهانه ای دیگر، دو تن را با آویختن به دار تمام کُش کرده بود اما به نظر می رسد قتلهای مُستمری که در میدانهای عُمومی و در برابر چشم مردُم منطقه صورت می گیرد، هدف روسای او را تامین نکرده و اینک لازم آمده که استعداد "نظام" در سرکوب و وحشت پراکنی به تمام به نمایش گُذاشته شود.

قُربانیان نقص عُضو شُده و دست و پای بُریده ی آنها، پیام  به آدرس همه ی تُهیدستان، قحطی و سیل زده هایی است که به شرایط خود مُعترضند. قمه ی  بیرحمی از آن رو گوشت می درد و اُستخوان می شکند که زمزمه شکایت از تحقیر و پاره انگاری قومی و اعتقادی به فریاد تبدیل شُده است.

این نمایش نفرت انگیز  در زاهدان، رفتار حُکومتی است که به دلیل نداشتن مشروعیت اجتماعی، آداب و کردار اشغالگرانی از جنس تیمور و چنگیز را برای تحمیل خود برگُزیده است.